ചിറകൊടിഞ്ഞ കിനാക്കൾ

നഷ്‌ട മോഹങ്ങളാൽ
വ്രണിതമായിരുന്നെൻ പ്രണയമെങ്കിലും
എൻ മനതാരിലിരമ്പുന്ന സമുദ്രം
ഒരു കണ്ണുനീർ തുള്ളിയായ് വന്നെത്തി
എന്നോടായ് അരുളുന്നു,
പരാജിതേ! നിന്നിലെ പ്രണയം
ഒരു തീ ജ്വാല പോലിന്നും
നിന്നുള്ളിൽ പ്രകാശിച്ച് നിൽക്കുന്നു.
ഞാൻ മണ്ണോടലിഞ്ഞാലും
എൻ ഖബറിൻ മുകളിൽ
വേരൂന്നുമൊരു കുറ്റിച്ചെടിയിൽ
ഒരു കൊച്ചു പൂവായ് വിരിഞ്ഞെൻ പ്രേമം
നിന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു നിൽക്കും.
അന്നെങ്കിലും നീ വരുമോ?
എൻ പ്രേമത്തെയൊന്നു
മുത്തമിട്ടു തഴുകി തലോടാൻ.!